UCHWAŁA RADY UNII EUROPEJSKIEJ
I PRZEDSTAWICIELI RZĄDÓW PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
SPOTYKAJĄCYCH SIĘ W RAMACH RADY
z 20 grudnia 1996 r. nt. równych szans dla osób z niepełnosprawnością.
Rada Unii Europejskiej oraz Przedstawiciele Rządów Państw Członkowskich, spotykających się w ramach Rady:
- Zważywszy, że Komisja wydała Komunikat pod nazwą "Równe szanse dla osób z niepełnosprawnością - nowa strategia niepełnosprawności we Wspólnocie Europejskiej;
- Zważywszy, że osoby z niepełnosprawnością stanowią znaczący odsetek populacji Wspólnoty oraz, jako grupa, doświadczają całego szeregu barier, które utrudniają im osiągnięcie równych szans, niezależności i pełnej ekonomicznej i społecznej integracji;
- Zważywszy, że poszanowanie praw człowieka jest fundamentalną wartością w Państwach Członkowskich, która jest podstawą Artykułu F.2 Traktatu o Unii Europejskiej;
- Zważywszy, że zasada równych szans dla wszystkich, także dla osób z niepełnosprawnością, stanowi główną wartość, podzielaną przez wszystkie Państwa Członkowskie; zważywszy, że narzuca to wyeliminowanie negatywnej dyskryminacji osób z niepełnosprawnością oraz poprawę ich jakości życia; oraz zważywszy, że dostęp do powszechnej edukacji i szkoleń, tam gdzie jest to właściwe, może odgrywać ważną rolę w pomyślnej integracji w życiu ekonomicznym i społecznym;
- Zważywszy, że Karta Wspólnoty fundamentalnych praw społecznych pracowników, przyjęta na Radzie Europy 9 grudnia 1989 r. przez Głowy Państw i Rządów 11 Państw Członkowskich, proklamuje m.in. w punkcie 26., co następuje: "26. Wszystkie osoby z niepełnosprawnością, niezależnie od pochodzenia i rodzaju niepełnosprawności, muszą mieć prawo do dodatkowych, konkretnych instrumentów, mających na celu poprawę ich społecznej i zawodowej integracji. Te instrumenty muszą w szczególności odnosić się do zdolności beneficjantów, szkolenia zawodowego, ergonomii, dostępności, mobilności, środków transportu i mieszkalnictwa";
- Zważywszy, że w Zaleceniu z 24 lipca 1986 r. nt. zatrudnienia osób z niepełnosprawnością we Wspólnocie1, Rada zaleciła Państwom Członkowskim, żeby przyjęły odpowiednie instrumenty promocji równych możliwości osób z niepełnosprawnością w dziedzinie zatrudnienia i szkolenia zawodowego, łącznie z wstępnym szkoleniem i próbnym zatrudnieniem, jak również rehabilitacją i zmianą miejsca pracy;
- Zważywszy, że należy zagwarantować swobodny przepływ osób zgodnie z istniejącym prawem Wspólnoty dla dobra wszystkich obywateli Unii Europejskiej, włączając w to osoby z niepełnosprawnością i te osoby, które są odpowiedzialne za osoby z niepełnosprawnością;
- Zważywszy, że głównym celem "Standardowych Zasad Wyrównywania Szans Osobom z Niepełnosprawnością", przyjętych przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 20 grudnia 1993 r.2, jest zagwarantowanie tego, żeby wszystkie osoby z niepełnosprawnością mogły korzystać z tych samych praw i obowiązków co inni;
- Zważywszy, że te Zasady wzywają do działań na wszystkich szczeblach, zarówno w Państwach, jak i w ramach międzynarodowej współpracy, mających na celu promocję równych szans dla osób z niepełnosprawnością;
- Zważywszy, że w Białej Księdze "Europejska Polityka Społeczna - Droga w kierunku Unii", przyjętej 27 lipca 1994 r., Komisja wskazała, że zamierza przygotować odpowiedni instrument, aprobujący zasady zawarte w "Standardowych Zasadach Wyrównywania Szans Osobom z Niepełnosprawnością";
- Zważywszy, że chociaż główna odpowiedzialność w tej dziedzinie spoczywa na Państwach Członkowskich, Wspólnota Europejska może przyczynić się do promocji współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi w tej dziedzinie i zachęcić do wymiany i rozwoju wzorcowych praktyk we Wspólnocie, a także w ramach polityki i działań samych instytucji i organów Wspólnoty;
- Zważywszy, że cele wytyczone w tej Uchwale, związane z równymi szansami dla osób z niepełnosprawnością i zakończeniem negatywnej dyskryminacji, mają być, bez naruszenia swojego prawa, zrealizowane przez każde z Państw Członkowskich poprzez określenie własnych zasad i zapisów, zgodnie z zasadą pomocniczości i z pełnym wykorzystaniem zasobów społeczeństwa, na jakie mogą sobie pozwolić:
- Potwierdzają zobowiązanie do:
- zasad i wartości, które tkwią u podstaw "Standardowych Zasad Wyrównywania Szans Osobom z Niepełnosprawnością, wydanych przez Narody Zjednoczone";
- idei leżących u podstaw Uchwały Rady Europy z 9 kwietnia 1992 r. nt. spójnej polityki w sprawie rehabilitacji osób z niepełnosprawnością;
- zasady równych szans w rozwoju kompleksowej polityki w dziedzinie niepełnosprawności, oraz
- zasady unikania i wyeliminowania wszelkich form negatywnej dyskryminacji jedynie ze względu na niepełnosprawność.
- Wzywają państwa członkowskie do tego, żeby:
- rozważyć, czy odpowiednie narodowe rozwiązania polityczne w szczególności biorą pod uwagę orientację, która ma:
- zwiększyć partycypację osób z niepełnosprawnością w życiu społecznym, łącznie z osobami ze znacznym stopniem niepełnosprawności, zwracając przy tym należną uwagę na potrzeby i interesy ich rodzin i opiekunów;
- upowszechnić perspektywę związaną z niepełnosprawnością w każdym stosownym sektorze powstawania polityki państw;
- umożliwić osobom z niepełnosprawnością pełną partycypację w życiu społecznym poprzez usunięcie barier;
- kształtować opinię publiczną pod kątem wrażliwości na zdolności osób z niepełnosprawnością oraz w kierunku strategii równych szans.
- promować włączenie się przedstawicieli osób z niepełnosprawnością we wdrożenie i kontynuowanie odpowiedniej polityki i działań na ich rzecz.
- Zapraszają komisję do tego, żeby:
- wziąć pod uwagę, tam gdzie jest to właściwe oraz w ramach postanowień Traktatu, zasady określone w tej Uchwale w każdej stosownej propozycji, przedkładanej Wspólnocie w zakresie legislacji, programów, inicjatyw;
- promować - we współpracy z Państwami Członkowskimi i organizacjami pozarządowymi osób z niepełnosprawnością i działających na ich rzecz - wymianę przydatnej informacji i doświadczeń, szczególnie w zakresie innowacyjnej polityki i wzorcowych praktyk;
- przedstawiać okresowe raporty Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów, sporządzonych na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie, opisujących postęp i przeszkody, które wystąpiły we wdrażaniu tej Uchwały;
- wziąć pod uwagę wyniki oceny programu HELIOS II w trakcie rozważań nad tym, czy zasadne jest przedkładanie propozycji kontynuujących program.
- Zapraszają inne instytucje i organy wspólnoty do tego, żeby:
Przyczynić się do realizacji wyżej wymienionych zasad w ramach swej własnej polityki i działań.
|